Mbunifu Safari 2014 | --HOME-- | e-mail | 2004 | 2005 | 2007 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2011 | 2012 | 2012 | 2013 | SAFARI NOVEMBER 2013 | tips voor overnachtingsmogelijkheden tanzania

Onze eerste trip naar Tanzania, September 2005

Vrijdag 16 september 2005

Als we arriveren op de luchthaven van Kilimanjaro zijn we echt helemaal kapot van het lange reizen. We hadden weer eens een zeer goedkope vlucht geboekt vanaf Brussel, via Amsterdam en Nairobi naar Kilimanjaro.  Kenya Airways mag met recht "the pride of africa" genoemd worden. De service en de vliegtuigen zien er perfect uit.  Als we op de luchthaven van Kilimanjaro arriveren regelen we eerst even ons visum, en dan lopen we de hal in.
JMT African Heart staat ons gelukkig al op te wachten, en ze brengen ons samen met een ander stel uit Engeland naar het kantoor van Tonino. Het is wel prettig om in het nederlands te kunnen communiceren, en we nemen de safari nogmaals met hem door. Daarna zetten ze ons af in het hotel, de
Ilbouro Safari Lodge.
We genieten nog van een lekkere maaltijd en een warme douche voordat we vroeg naar bed gaan. Het was een zeer lange reisdag....
      Ilbouro Safari Lodge      

Zaterdag 17 september 2005

 Arusha NP 

 mooie vlinders te zien tijdens de wandeling

Het onbijt hier in de lodge is prima. Dit is wel een gezellig hotel, en er zitten ook veel gasten die de Kili gaan beklimmen. We worden vroeg in de ochtend opgehaald door onze gids Salim. Vandaag staat er een wandeling met een gewapende ranger in Arusha NP op het programma.
Salim brengt ons hier naartoe, en wij worden ingedeeld bij een groepje Australiers, die morgen de Kili gaan beklimmen.

Dit zijn dus echte geoefende mannen, en ze hebben zin om eens lekker "off the beaten track" te gaan.
Dus Mel op stap met alleen maar mannen !
In het begin lopen we nog over vlak terrein, en staan oog in oog met prachtige giraffes ! Maar dan gaan we klimmen. Het is warm, en ik loop dan ook al snel te hijgen.
Als ik om me heen kijk ben ik dan ook blij dat ook onze ranger loopt te zweten als een otter. Ik ben dus gelukkig niet de enige.
                                                                             

 dichtbij een kudde buffels  


De ranger neemt een route die hij zelf ook niet kent. We gaan nu echt door de bush, en van een pad is totaal geen sprake.
We moeten ons echt door het struikgewas heen worstelen.
Opeens ziet onze ranger een slang in een boom hangen, maar ik ben op dat moment al zo kapot,
dat ik me daarover niet eens meer druk kan maken.
Ik ben blij als we beneden zijn, en ben wel trots op mezelf dat ik dit gehaald heb, dit geeft een goed gevoel !
We krijgen van Salim onze picnic-lunch, die smaakt ons heel goed na die inspanning ! Dat wat wij nog over laten, geeft Salim weg aan een arme man, die al de hele tijd naar ons zat te kijken. Hier wordt niets weggegooid.
Daarna maken we nog een game-drive door Arusha NP, alwaar we op de terugweg nog een pofadder over de weg zien kruipen.
Robert kijkt me eens met een bezorgd gezicht aan, hij heeft het absoluut niet zo op slangen,
dus ik ben eens benieuwd wat voor tent we dan gaan krijgen !

 

aapjes in Arusha NP

tenten JMT  Lake Manyara Campsite

    olifanten in Lake Manyara NP            


Zondag 18 september 2005

Vandaag ontmoeten we onze mede-reizigsters voor de week.
We worden in de ochtend weer afgehaald door onze gids Salim,
en we ontmoeten ook onze kok Barongo.
We gaan naar het kantoor van African Heart, waar de wagen wordt geladen.
Alles wordt goed ingepakt, en we gaan op pad.
Onderweg wordt er ook nog houtskool gehaald, dit heeft onze kok nodig om te kunnen koken.
De wagen is werkelijk bepakt en bezakt !
Het is niet zo ver rijden naar Lake Manyara, en als we daar aankomen, worden de tenten netjes voor ons opgezet.
Onze twee medereizigsters trekken zich meteen terug in de tent, en wij lopen wat over de campsite.
Salim zegt dat je hier rustig op straat kan gaan lopen, en dat doen wij dan ook. 
We worden meteen door iedereen achtervolgd en we voelen ons eigenlijk best bekeken.
We keren terug naar de campsite en lopen daarna terug om nog wat shirts uit te delen.
Na het avond-eten, bereid door onze kok Barongo, gaan we vroeg naar bed, want het is vroeg donker hier
en in het donker kun je niet veel meer doen. Het is wel een gezellige campsite, waar veel nationaliteiten samenkomen.
We kletsen ook nog wat met een groepje Belgen, die zijn met een reis van Joker op stap,
we zullen ze bij de Ngorogoro nog eens gaan tegenkomen....

Maandag 19 september 2005

De nacht was erg onrustig, om 04.15u beginnen de moslims hier al te bidden,
het is wel grappig om dit nu ook eens "live" te horen !
De tenten worden afgebroken en we vertrekken vandaag richting Ngorogorokrater.

 

picnic-lunch in ngorogorokrater        ngorogorokrater    

 

Het is niet ver rijden, en we zetten eerst de kok, en de rest van de overtollige bagage af op Simba Campsite,
onze verblijfplaats voor deze nacht.
We vertrekken voor een game-drive door de krater. We eten hier ook onze picnic-lunch.
Als onze maagjes weer goed gevuld zijn, maken we nog een game-drive door de krater.
Het loont de moeite, want we krijgen een leeuwin te zien die zojuist een zebra heeft geveld. Ze ligt nog uit te rusten van het gevecht.
We blijven een hele tijd kijken, en kijken toe hoe zij zich daarna te goed doet aan een vers stukje zebra.
Het is luguber, maar ja.....die beesten moeten ook eten !

 

              

 


Als we terugkomen op de campsite moeten we zelf de tenten opzetten. De twee Ierse meiden hebben dit in een paar tellen gedaan,
maar wij als "beginners" hebben er heel wat meer moeite mee. Maar het zijn eenvoudig op te zetten tenten,
en die van ons staat ook binnen 5 minuten op.
Het is hier wel een stuk kouder, en we zijn erg blij met onze fleece-truien.
Na het eten zorgt Salim voor een lekker warm kampvuur, en we blijven nog wat zitten en genieten van de natuur.
De meisjes gaan vroeg naar bed, ze zijn als de dood voor insecten, en die zie je en hoor je hier heel goed.
Robert blijft samen met Salim nog lang zitten, en als hij in de tent komt, vertelt hij dat ze nog hyena's hebben gehoord.

Dinsdag 20 september 2005
 

     het schooltje van de kids  

      prachtige foto van de kleine luipaard ! 

Vandaag vertrekken we naar Seronera, dit ligt midden in de Serengeti. We overnachten op Nyani Campsite.
Onderweg hierheen bezoeken we
Olduvai Gorge, dit ziet er mooi uit, maar is toch meer iets voor mensen die geïnteresseerd zijn in archeologie.
Ook brengen we een bezoek aan een maasai-dorpje. We kunnen de maasai vanalles vragen, en het is wel weer erg toeristisch allemaal.

Aan het einde voor we vertrekken delen Robert en ik nog wat pennen en hotelzeepjes uit aan de leider van de boma.
Op weg naar de campsite in Seronera zien we een 7 maanden oude luipaard in een boom zitten.
We kunnen prachtige foto's van hem maken. Echt geweldig ! Deze safari-dag is nu al geslaagd.

Bij aankomst op de campsite zetten we onze tenten op, en Robert en ik worden geholpen door Barongo en Salim.
We zijn er dus blijkbaar nog steeds niet zo goed in.
Hier zijn geen douches, maar er is gelukkig wel nog water. We kunnen ons dus wel wassen met een teiltje, dit is echt back to basic.

Trouwens.....deze campsite is echt in het wild, je mag deze dan ook niet verlaten !

Klik hier voor foto !


De koks gaan bij terugkomst direct aan de slag om ons nog voor donker te voorzien van een lekkere maaltijd.
Toch is het wat als je ziet met wat voor beperkte middelen hier nog elke dag een 3-gangen diner op tafel wordt gezet.
Ze hebben alleen maar die houtskool, en daar doen ze echt alles op. Hij heeft er zelfs een cake op gebakken,
en die smaakte heerlijk !!         
We bedanken Barongo voor het lekkere eten, en je ziet hem meteen stralen. Hij komt bij ons zitten,
maar spreekt slecht engels, en wij spreken geen Swahili, zodat de communicatie erg moeilijk is.
Vannacht horen we de hyenas weer, en ik droom over een leeuw die aan de tent zit te knagen,
volgens mij zijn die Lariam-tabletten onze geest wel flink aan het bewerken....


Woensdag 21 september 2005

 

    

    

Vandaag de eerste keer echt vroeg uit de veren (op eigen verzoek). We vertrekken om 06.00 uur voor de ochtend-gamedrive. We kunnen dan de zonsopgang zien,
en het is dan ook nog niet zo warm.
We drinken koffie op een picnic-plaats, de twee Ierse meiden hebben eigenlijk al genoeg van de safari. De ene zit een boek te lezen tijdens de game-drive en de andere ligt te slapen.
We zien op deze ochtend-gamedrive niet veel spectaculairs,
maar de
zonsopgang in de Serengeti is altijd de moeite waard !



 

We lunchen op de campsite, en omdat de meiden geen puf meer hebben,
hebben wij ook wat tijd om te relaxen.
Na de lunch nogmaals een game-drive, en we zien dit keer
twee parende leeuwen
en drie cheetahs. We kunnen mooie foto's maken, en iedereen is dan ook
dik tevreden bij terugkomst.
We eten in het donker (dat heeft ook wel iets) en gaan vroeg naar bed,
want 's avonds wordt het gevaarlijk op de campsite met al die wilde dieren,
en hier wordt het dus "echt" pikkedonker !

 

Donderdag 22 september 2005

Vroeg in de ochtend denken we dat we leeuwen horen op de campsite. Als we opstaan en we vragen dit aan Salim, 
beaamt hij dit, hij en een paar anderen die vroeg wakker waren hebben ze gezien bij de watertank.
Vandaag de tenten afbreken en vertrek naar Lobo, dit is het noorden van de Serengeti.
Hier zullen we meer de grote kuddes (wildebeest, zebra's etc) kunnen vinden.
Deze campsite is ook in het wild, maar een stuk rustiger dan Seronera.
Hier kamperen we echt bijna alleen, er is alleen nog een Frans stelletje, die hier op eigen gelegenheid zijn.
Na het opzetten van de tenten vertrekken we weer voor een game-drive, maar de dames willen al meteen terug naar de campsite,
ze hebben er genoeg van. Voor ons is dat jammer, dat ze zo snel zijn uitgekeken op alles.
Ze reizen nu al 5 weken door Afrika, dus ze zullen we moe zijn.....
Robert maakt bij het eten onze meegenomen drank open, en gaat Frans praten met het Franse stelletje en Salim.
Het wordt dan toch nog een gezellige avond, en we krijgen ook wat meer contact met onze gids.
Met Barongo krijgen we weinig contact, omdat hij steeds aan het werk is als wij op de campsite zijn, om ons van eten te voorzien.

Vrijdag 23 september 2005

 

Vandaag breken we weer alles af in Lobo, en vertrekken voor een lange en vermoeiende rit naar Lake Natron.
Bij het opstaan voel ik me al niet goed, en voel me een beetje slap en ben ook al aan de "dunne". Maar na een paar immodiums komt dat weer goed.
We gaan op weg naar Kamakia Campsite, deze campsite wordt gerund door de Maasai.
Deze rit is voor mij echt "hell", het is ontzettend warm, veel stof en van een weg is geen sprake meer.
Ik ben dan ook echt wagenziek, en neem een tabletje, maar is al te laat....
De tenten worden door de Maasai voor ons opgezet,
en er is een mogelijk om een wandeling te maken naar de watervallen met Maasai David.
         

  

Ik neem de tijd om even bij te komen van de trip, en houd een siesta.
Na een lekkere douche voel ik me weer een stuk beter, en we gaan gezellig aan tafel op de campsite. Salim eet ook met ons mee vanavond.
Het wordt een gezellige avond, en we genieten van de mooie geluiden van de natuur.
Hier zitten wel ontzettend veel insecten, en iedereen heeft last van de muggen, alleen ikzelf blijf ongedeerd, je kunt je hier insmeren met DEET zoveel je wil....die rotbeesten steken je toch, zelfs door je kleding !
                                                                                         

 

Zaterdag 24 september 2005

 

    

      

Vandaag weer vroeg uit de veren, we gaan naar de flamingo's kijken bij Lake Natron.
Het is hier ook ontzettend mooi, op de achtergrond zien we de vulkaan Ol Donyo Lengai.
Dit gebied is echt kurkdroog, en het is hier ontzettend warm.
Na terugkomst van de wandeling naar de flamingo's breken we de tenten weer af, en we geven wat kleren en zeep weg aan de Maasai.
Robert speelt een potje voetbal met een steen, en het is leuk om op deze manier eens met ze in contact te komen. Hadden we nu maar een voetbal voor ze meegenomen !
Als de wagen weer gepakt is en we willen vertrekken, is er een probleem met de
jeep.
Salim weet het probleem samen met Barongo vrij snel te verhelpen. Het is blijkbaar iets met de dieseltank.     

Deze rit is nog stoffiger dan die van gisteren. We rijden echt door een onherbergzaam gebied. En het is zo raar als je dan opeens vanuit het niets kinderen langs de weg ziet staan die om drinken vragen !
Ik ben ook blij dat ik vanmorgen mijn tabletjes voor wagenziekte heb ingenomen, want het is echt een hele slechte weg. Als we dan stoppen voor de lunch in Engkarai, waar we picnic-lunch hebben, zitten zelfs onze oren en neusgaten nog vol stof !
De mensen hier kijken ons tijdens het eten van onze lunchpakketjes erg nieuwsgierig aan, en wij dames maken gebruik van het dorps-toilet, waar helaas ook niet echt veel privacy is !
Robert en ik geven nog wat pennen weg waar de kids erg blij mee zijn.

We reizen verder over de stoffige weg, maar dan ineens vanuit het niets zitten we weer in de bewoonde wereld. We zijn in Mto wa Mbu village aangekomen.
De letterlijke vertaling hiervan is "rivier van de muggen". We houden hier even een pauze, en na een drankje op het terras, gaan we op souvenir-jacht. 
Je krijgt hier weer het Kenia-gevoel, iedereen roept naar je en iedereen wil dat je naar zijn shop komt....is leuk voor even, maar het gaat snel op je zenuwen werken.
Dan vervolgen we onze weg richting Tarangire NP, waar we gaan overnachten op Kigongoni Campsite.
Hier hebben ze nog eens luxe sanitair, want we hebben de hele week alleen maar gebruiken kunnen maken van de zgn. 
"long-drop toilets"!

 

         Tarangire NP
Het is dan heerlijk om weer eens te kunnen genieten van een zit-toilet en een lekkere warme douche.....we genieten er met volle teugen van en dit is ook een echt gezellige campsite.
                         
We gaan aan tafel en na het eten krijgen we nog entertainment van een groepje muzikanten c.q. acrobaten.
Het is mooi om te zien dat ze toch proberen om op allerlei manieren iets van hun leven te maken.
Als aanmoediging kopen wij ook maar een CD van ze.
Dan valt ineens de stroom uit, en zoeken we in het donker maar onze tentjes op.

                    python 

Zondag 25 september 2005

Vandaag begint helaas de terugreis naar ons koude kikkerlandje weer. We worden om 06.00 uur door Salim afgehaald bij het hotel, en hij brengt ons naar de rustige en kleine luchthaven van Kilimanjaro, alwaar voor ons een lange reis naar huis begint. In het vliegtuig laten we deze mooie reis nogmaals aan onze gedachten passeren, we hebben er van genoten,
en we zijn hierdoor nog meer van Afrika gaan houden. Nu zijn we echt "verslaafd".  
We komen hier zeker nog eens terug, dat hebben we al besloten op de terugreis in het vliegtuig !!

Laatste wijziging op: 04-06-2013 18:31