Mbunifu Safari 2014 | --HOME-- | e-mail | 2004 | 2005 | 2007 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2011 | 2012 | 2012 | 2013 | SAFARI NOVEMBER 2013 | tips voor overnachtingsmogelijkheden tanzania

 

 

 

                                                 

                     

Reisverslag Kenia  2004
 

Na onze rondreis door Zuid-Afrika in 2002, kregen we Afrika toch niet meer uit ons hoofd.  We besloten om te kiezen voor een lodge Safari door Kenia,
geregeld door African Holidays.

Onze reistijd was mei/juni, en volgens sommigen een verkeerde tijd om te reizen i.v.m het regenseizoen.
Maar goed, we zullen eens gaan zien wat Kenia ons te bieden heeft.

                                                                                 

Zaterdag 29 mei 2004

Onze vlucht vertrekt s morgens vanaf Maastricht via Amsterdam naar Nairobi. We checken s morgens in Maastricht in, en we hoeven ons over de bagage niet druk te maken, die wordt doorgelabeld. Heerlijk om zo kort bij huis te kunnen vertrekken.
Als we dan weer in het vliegtuig zitten in Amsterdam voor vertrek naar Nairobi, komt er ineens onder het vliegtuig een busje aanrijden.

We zitten daarheen te kijken, en ineens komen er 6 mannen van de vreemdelingendienst, met een grote zwarte man in handboeien aanzetten. De man is aan het schreeuwen, (Please Please Let me Out !!) en het is een heel gevecht in de cabine vlak achter ons met die man.
Het blijkt dat de vreemdelingendienst deze man persoonlijk terug moet gaan brengen naar Kongo. Het is werkelijk mensonwaardig wat hier in het vliegtuig gebeurt !

Als we dan eenmaal in de lucht zijn houdt het geschreeuw gelukkig op, en heeft de man geaccepteerd dat hij er niet meer uit kan.
S Avonds laat komen dan aan in Nairobi en onze bagage gelukkig ook. We begeven ons naar de uitgang, en zijn benieuwd of er iemand op ons staat te wachten. Het is erg benauwd en druk op de luchthaven.

De vertegenwoordig van African Holidays staat al klaar, en we maken kennis met onze reisgenoten, Robert en Jeanet , en Marjolein en Ed.

Snel worden we door het aardedonkere Nairobi naar ons hotel (Safari Park Hotel) gebracht, en gaan vroeg naar bed.
We hebben dus nog niets gezien van Nairobi.                                                            

Safari Park Hotel Nairobi

klik op de afbeelding voor een vergroting

 Safari Park Hotel Nairobi

klik op de afbeelding voor een vergroting

Zondag 30 mei 2004

Na het ontbijt maken we kennis met onze gids voor de week, Jacob. We proppen onze bagage in het busje en vertrekken richting Samburu.
Onderweg stoppen we voor de lunch bij het Kentrout Grill Restaurant, waar we ook forellen kunnen voeren.

Daarna rijden via Isiolo, naar de Samburu Serena Lodge. Onderweg maken we meteen kennis met de soms agressieve en opdringerige manier waarop sommige Masai-vrouwen hun spullen willen verkopen. Als we ergens stoppen, kloppen ze op de ramen, en proberen soms ook nog om de spullen het busje in te gooien, zodat je verplicht ben om te kopen. 

 

Klik op het plaatje voor een grotere afbeelding.

                  

                    Ook komen we langs Nanyuki, op de evenaar, waar een "zeer geleerde professor" ons laat zien dat het water aan de ene kant van de evenaar rechtsom draait, en aan de andere kant linksom. In het midden draait het helemaal niet.                   
  

         

Samburu is ook het park waar het verhaal van "Kamunyak" vandaan komt. Dit was een leeuwin die een baby Spiesbokje adopteerde. Deze reportage hadden wij vlak voor aanvang van deze reis op National Geographic nog gezien, dus wel mooi dat we dit park nu ook zelf kunnen bewonderen.

De Samburu Serena Lodge is werkelijk prachtig ! Bij terugkomst van de game-drive staan ze al klaar met warme doekjes om je gezicht af te vegen, en het inchecken gaat ook al supersnel.

We zetten de spullen op de kamer, en gaan lekker eten. Deze lodge ligt aan de Nyiro rivier, en hier is een soort uitkijkplateau waar ze ook krokodillen voeren. 
Die krokodil hebben we niet live mogen meemaken, maar aan de overkant van de rivier liep een groepje olifanten langs, en hier hebben we onder het genot van een Keniaans Tusker-biertje heen zitten kijken. Ook zie je ook overal aapjes, en er zitten overal Masai-krijgers met katapulten om de aapjes weg te jagen bij het eten.
    

      Inchecken in de Samburu Serena Lodge 

          Onze kamer in Samburu Serena Lodge 

        klik voor grotere afbeelding op de foto ! 

Maandag 31 mei 2004


Vandaag vroeg (06.00u) uit de veren voor de game-drive!

We hebben geluk, want we zien een luipaard met een kleintje. Je kunt het wel alleen met de verrekijker zien, maar het is toch alweer een prachtig begin van deze reis. We zien ook broodmagere leeuwinnen op de weg lopen, die hebben volgens mij echt een zware tijd.
Ik vind het altijd prachtig om stil te staan, en gewoon te luisteren naar de geluiden die de beesten maken. Dit is echt op en top genieten !

Voordat het te warm wordt rijden we terug naar de lodge voor de lunch, en in de namiddag gaan we weer op pad.

S Avonds genieten we in de mooie lodge van ons buffet. We kunnen lekker buiten zitten en we kijken onder het eten de hele tijd naar de overkant van de rivier, waar ze vlees hebben opgehangen voor het luipaard.

Maar geen luipaard te zien.

Dan nog maar een biertje drinken op het terras.

Ineens ziet Marjolein dat het vlees weg is, we hebben het korte moment dus jammer genoeg gemist !!

Dinsdag 1 juni 2004

Vandaag weer vroeg uit de veren voor een ochtend game-drive door Samburu, en dan op weg naar Mweiga voor de lunch in de Aberdare Country Club. We overnachten vannacht namelijk in The Ark.
Je mag alleen maar een kleine rugzak meenemen, de rest van de bagage blijft achter in de Country Club. 
Na de heerlijke lunch nemen we afscheid van Jacob en vertrekken met een speciale bus richting The Ark.

Onderweg met deze "superdeluxe bus", krijgen we panne. Het duurt dus wel even voordat we eindelijk in The Ark aankomen.

Maar dit is dan ook weer een ritje dat je voor geen goud wil missen.

           de speciale bus richting The Ark !         

 

       uitzicht hotelkamer in The Ark    The Ark is een hotel dat midden in het Aberdare NP ligt, en is gebouwd tegenover een verlichte waterplaats. Als we aankomen kunnen we meteen naar ons kamertje, wat wel erg klein is, maar wel netjes. Vanuit ons raam kunnen we de waterplas zien. We mogen niet naar buiten, overal hangen bordjes met de tekst 
"the animals surrounding the ark are very dangerous, please stay inside the building".
          Op het terras van The Ark   

We nemen plaats op het terras, en drinken wat, genietend van de rust en geluiden van de natuur. Als de zon ondergaat, beginnen de insecten en vleermuizen tevoorschijn te komen. Ik had me nooit kunnen voorstellen dat er zo'n grote insecten om je oren kunnen vliegen. We kijken naar passerende buffels, olifanten etc. Ineens verschijnt er ook een groepje hyenas, ze zijn aan het lachen, wat mooi om dit van zo dicht bij te aanschouwen !! 

Het wordt laat en ik kan mijn ogen niet meer open houden en ga naar bed, waar ik schrik van een warme kruik die ze in bed gelegd hebben ! Ik dacht al dat er een beest in m'n bed was gekropen.....
Robert wil het uiterste uit deze trip halen, en blijft nog wakker. In de Ark heb je een zoemer op je kamer, die afgaat op het moment dat er iets bijzonders te zien is. Maar Robert wordt ook te moe, en gaat ook naar bed.
Maar ineens midden in de nacht gaat de zoemer twee keer keihard af, 2 x zoemen betekent dat er een neushoorn te zien is. Ik heb hem thuis nog nooit zo snel het bed uit zien springen! 
Ik was nog in coma, de volgende ochtend hoorde ik dat het wel speciaal geweest was.

 Woensdag 2 juni 2004

Na het ontbijt halen we onze bagage weer op, en Jacob staat alweer fris en monter op ons te wachten. We rijden vandaag naar Lake Nakuru. We rijden via de Aberdare Mountains en Nyahururu,
waarbij we een stop maken bij de Thomson Falls. Hier wordt je als toerist ook weer meteen door iedereen aangesproken.
Mister Mister, Come to my shop, Good Morning Price, Good Afternoon Price !!!

Uiteindelijk komen we dan aan bij Lake Nakuru, het weer is slecht. Het is een stuk kouder dan wat we gewend waren. Maar Lake Nakuru ligt dan ook weer een stuk hoger. Lake Nakuru staat ook bekend als het "flamingo-meer".

 

     flamingo's bij Lake Nakuru     Secretarisvogel (de favoriet van Robert !)          Baby Leeuwtjes !!   

We overnachten in de Lion Hill Sarova Lodge, die ons na al die verwennerij eigenlijk een beetje tegenvalt.

We maken een game-drive in de stromende regen, en zien de flamingos van Lake Nakuru in de regen. Geen mooie plaatjes dus. Jammer, maar je kunt niet overal geluk hebben. We zien ook beide neushoorns, de Black en White Rhino.

 Donderdag 3 juni 2004

Vandaag weer vroeg vertrek via Longonot en Suswa naar Narok. Deze weg is voor mij  “het echte Afrikaâ€?. Nou ja, voor zover je nog van een weg kunt spreken dan. De reis is vermoeiend en ik heb zeer veel respect voor onze chauffeur. Er zitten meer gaten in de weg zelf dan ernaast, en we komen dan ook regelmatig los van de achterbank. Het is een echte stuurmanskunst om deze gaten steeds te ontwijken, en om hier te kunnen rijden. Af en toe springt er een schroefje los, en in de voorruit zit ook al een barst. Dit had ik voor geen goud willen missen. Het stof zat tot in onze oren.Ineens hebben we pech, het busje doet niets meer. Het schijnt de ventilator-riem te zijn, en Jacob gaat aan de slag, terwijl wij erbij staan te kijken. Hij blijft rustig en krijgt het busje snel weer aan de praat.

Het is echt een goeie gids, hij heeft ons op de game-drives al prachtige dingen laten zien, en het is ook een goede chauffeur/monteur.
Op naar Masai Mara !

We maken onderweg naar het Mara Sarova Tented Camp een game-drive over de golvende vlakten van de Mara.

 

  
Het is weer een heel ander gebied dan Samburu,
de Mara is veel  uitgestrekter.                                                                                                          
We worden weer verwend, we zien een leeuw in het gras liggen.
Hij geeuwt, maar we zijn alweer te laat met onze camera !
Het gras is eigenlijk te hoog om hiervan mooie foto’s te maken.
Dus maken we ons niet druk, en genieten van het moment.

Als we naar ons Camp rijden, zien we nog twee Cheetah’s
zitten op een termietenheuvel.  Wat een prachtig gezicht is dat.

Eentje klimt van de heuvel af en zit de hele tijd naar ons te kijken.

Dit is geweldig, want de cheetah is echt mijn favoriet.
In Zuid-Afrika hebben we deze beesten mogen aaien,
en dit maakt deze beestjes voor mij zo prachtig.
 
                  

       

 

Cheetah op termietenheuvel

                     

We zien ook nog een giraffe met een jonkie. Giraffen zijn ook zo'n mooie beesten,  ze hebben zo iets gracieus als ze zo over de vlakte van de Mara lopen.

Nog na genietend van alles wat we gezien hebben drinken we nog wat in de "Oloip Bar", waar een Afrikaanse "Lionel Ritchie" ons wat achtergrond muziek bezorgt. 
Het is een gezellige avond. We horen ook dat Marjolein en Ed morgen 1 jaar bij elkaar zijn.

We spreken af met Robert en Jeanet dat we voor morgenavond een taart voor hun regelen. Het hele personeel loopt dan uit, en gaan dan "Jambo Kenya" en "Malaika" zingen.

                                   

Dan gaan we naar onze "tent". Het Mara Sarova Tented Camp wil je het gevoel geven van het slapen in een tent, maar wel met alle luxe van een lodge. Het slaapgedeelte is eigenlijk een ruime tent, met daarachter een douche-cabine/badkamer. Een zaklamp is geen overbodige luxe want 's nachts is het echt pikke-donker hier.

Vrijdag 4 juni 2004

We gaan weer vroeg uit de veren voor de ochtend-gamedrive. We hebben niet zo veel geluk, we zien wel veel beesten, maar nog geen beest die we nog niet gezien hadden.

We komen weer terug voor de lunch in het Camp. Jacob vraagt of we naar een Manyatta, een Masai-dorpje willen gaan. Eerst is er wat aarzeling, maar dan besluiten we toch maar om te gaan, aangezien onze game-drive die ochtend toch al niet zo'n succes was.

 

Als we bij het dorpje aankomen, stappen we uit het busje, en gaan de Masai-mannen in rondjes om ons heen dansen, het rondje wordt steeds kleiner tot ze uiteindelijk helemaal tegen ons aan staan te dansen, en maken daarbij de kenmerkende brommende geluiden.

 

Jumping Masai !!
               

Dan mogen we naar binnen, wat ons meteen opvalt is dat er ongelofelijk veel kinderen rondlopen. Als sommige ons in de gaten hebben bekijken ze ons van top tot teen.

Er is een Masai die ons in het Engels uitlegt, hoe hun cultuur in elkaar zit, hoe hun huizen gebouwd worden etc. Daarna laten ze ons zien hoe ze vuur maken.

Aan het einde van dit alles moeten we natuurlijk weer verplicht naar de curio-shop, waarbij we ieder persoonlijk begeleid worden door onze eigen Masai. Ze laten zich niet afschepen.

Ik kies een ketting uit, en Robert mag gaan afdingen. Het mooiste van dit alles is dat je hier zelfs met 5 euro kan betalen, ze pakken alles aan ! Kijk maar naar het horloge van masai " David". 
Toch leuk als afwisseling van de gamedrives.

 

s Avonds onder het eten wordt onze taart bezorgd, het licht gaat uit, en Ed & Marjolein vermoeden niets, maar een paar minuten later staat het hele personeel al om Ed & Marjolein te zingen.
Deze taart is voor ons eigenlijk veel te veel, en we geven dan ook de rest weg aan de andere gasten.

Na een laatste drankje samen, gaan we dan later dan normaal naar bed.

 Zaterdag 5 juni 2004
 

straatbeeld kenia

   Na het ontbijt hebben we een lange rit van 5 uur voor de boeg, weer terug richting Nairobi.

  Robert en Jeanet nemen daar de shuttle richting Arusha voor nog een weekje Tanzania, en  Marjolein en Ed gaan nog een weekje naar Mombassa om te duiken.   

Wij gaan weer richting Amsterdam. We komen aan om half een in Nairobi, en we nemen afscheid van onze reisgenoten. Het is half een en nu moeten wij nog wachten tot ze ons om half  7 komen halen voor onze vlucht naar Amsterdam !

We nemen plaats op het terrasje van het Stanley Hotel , maar na een uurtje hebben we hier genoeg van, en worden moe van het rondhangen. Onze gids adviseerde ons niet zelf de stad in te gaan, want dit is te gevaarlijk. Maar zo lang rondhangen op een terras is het ook weer niet. Dus vroegen we aan de portier van het  Stanley Hotel, waar we afgezet waren, of hij niet iets wist om de tijd door te komen.

Hij had een idee, neem een taxi en laat je rondleiden door Nairobi. Een keer fluiten op z'n vingers, en meteen kwam er vanuit de mensenmassa een jongen aangelopen.
Hij maakte voor ons een leuk prijsje met hem af, en wij konden vertrekken. We stapten in een taxi die echt nog maar van ellende aan elkaar hing, en de jongen vroeg ons waar we naar toe wilden. 
Wat me ook nog bijstaat is dat in die "taxi" echt een enorme zweetgeur hing. Het benam je werkelijk de adem, en we waren elke keer weer blij als we er even uit konden voor wat frisse lucht. 
We gingen eerst naar het National Museum of Kenya, waar we uitleg kregen over de geschiedenis van Kenya, en de gebruiken van de verschillende stammen. Daarna naar de Ambassade waar in augustus 1998 een bomaanslag gepleegd is door Al Qaida. Daarna reden we naar Uhuru Park, van waar je een spectaculair uitzicht hebt over de stad. En hier ook weer, zodra je uitstapt hangen ze weer achter je aan om je geld af te troggelen. Ook gaan we kijken naar het standbeeld van "Jomo Kenyatta" en het Parlementsgebouw. 

Uhuru Park Nairobi

               Na nog enkele bezienswaardigheden gezien te hebben, zetten ze ons netjes op tijd weer af bij het hotel, en we gaven de jongens van ons laatste vakantie-geld nog wat fooi, waar ze natuurlijk hardstikke blij mee waren.

Deze rit door het chaotische verkeer van Nairobi hadden we natuurlijk voor geen goud willen missen ! 

Daarna werden we opgehaald door een medewerker van Pollmans Tours & Safaris (de locale vertegenwoordiging van African Holidays), en hij zette ons af op het vliegveld, vanwaar we een voorspoedige reis naar huis konden verwachten.

Deze reis was zeer geslaagd, en onze liefde voor Afrika wordt met elk bezoek dan ook weer wat groter.

Wat wij als enig nadeel bevonden, was het verblijf in de lodges, waardoor je niet echt verbonden bent met de natuur. Dus de volgende keer gaan we kiezen voor een kampeer-safari.

Wanneer deze volgende keer is, weten we nog niet, maar dat we weer naar Afrika gaan is zeker en staat vast ! 

Asante Sana Kenya !       

 

 

Laatste wijziging op: 04-06-2013 18:51