HOME | NIEUWS | ACCOMMODATIES | REISVERSLAGEN  | CONTACT  | GASTENBOEK

     
  
Een verslag van een vakantie met prachtige natuur,
vriendelijke mensen en heeeeeeeeeeerlijk eten .....

Zondag 10 Juni 2007 We zijn gisteren vertrokken voor onze directe vlucht van Dusseldorf naar Mombasa. Alles verloopt prima en de vochtige hitte valt als een warme deken over ons heen. Er staat een taxichauffeur op het vliegveld klaar om ons naar Boko Boko in Kikambala te brengen. Het is niet zo ver rijden, en we worden verwelkomd door Giriama-dansers die ons naar het guesthouse brengen. Ze hebben alles mooi versierd met bloemen. Dan komt Mama Yolande zich aan ons voorstellen en we voelen ons direct thuis hier. Zo’n warm en hartelijk welkom hebben we nog nooit ergens meegemaakt.

Maandag 11 Juni 2007 Na een “exclusief” ontbijt voor ons (we zijn hier namelijk de enige gasten) gaan we een wandeling maken over het terrein. We worden wel door iedereen nagekeken, maar de mensen zijn hier heel vriendelijk, we voelen ons niet onveilig. Als we terugkomen vragen we aan Mama Yolande waar we boodschappen kunnen doen. Ze adviseert ons met de matatu naar de Nakumatt in Nyali te gaan. Ze vraagt Sylvester, een werknemer van Porini, om met ons mee te gaan. Het is een leuke ervaring om ook eens gebruik te kunnen maken van het lokale openbaar vervoer ! Als we terugkomen ga ik nog wat zwemmen in mijn “also private” swimming-pool. Het is wel apart om hier als enigen (en als eerste Nederlanders) te logeren. Je krijgt wel meer contact met iedereen op deze manier. Sylvester en Mary, zij werken in het restaurant, proberen ons wat Swahili bij te brengen.

Dinsdag 12 Juni 2007 Na het ontbijt krijgen we om 10 uur bezoek van Edward. Hij is al een beetje Europeaan, want hij is altijd netjes op tijd aanwezig ! We zijn blij om elkaar weer te zien.Hij is duidelijk onder de indruk van ons huisje. Misschien kan hij nog wel meer Nederlanders hier naar toe brengen. We nemen onze safari nog eens door en spreken af dat we elkaar donderdag zien voor vertek naar Tsavo. In de late middag maken we een wandeling naar Porini-village, hier wonen veel werknemers van Bokoboko. Mama Yolande heeft deze mensen de grond gegeven om een dorpje te kunnen bouwen. We maken met Katana, onze askari, een wandeling naar het strand. Het is echt prachtig, mooi wit zand en het ziet er ongerept uit. Er zijn geen toeristen te zien, want veel hotels zijn nog gesloten. Maar er zijn toch al een aantal beach-boys die meteen op ons af komen. Als we teruglopen krijgen we van de vrienden van Katana nog een kokosnoot om te drinken en wat bananen ! Ze zijn zo vriendelijk, en ook nog wat verlegen. Alleen al voor de mensen zou ik hier wel terug willen komen … dit zie je echt niet in Europa.

Woensdag 13 Juni 2007 Vandaag gaan we met Abdallah en Gambo een dagtocht naar Mombasa maken. Eerst bezoeken we de grote houtsnijwerkplaats, wat wel interessant is. Fort Jesus vonden wij niet erg interessant. Ook maken we een wandeling door de binnenstad van Mombasa, wat wel erg leuk is. We praten overal met wat mensen, en komen dan uit op de markt. Dit is ook erg leuk om te zien, en we proeven van de vruchten van de baobab-boom. Ze verkopen hier heel veel dingen die wij nog nooit gezien of geproefd hebben !

Donderdag 14 Juni 2007 Vandaag om 06.00 uur vertrekken we voor onze safari naar Tsavo West. Onze eerste overnachting is in Ngulia Safari Camp. We moeten een flink stuk lopen naar onze kamer, en onderweg zegt onze Masai-begeleider steeds dat we de kamer wel mooi zullen vinden. Ik denk, dat zal wel … Als we dan eenmaal aankomen zijn we er helemaal stil van …. Dit is werkelijk zo’n mooie kamer, zoiets hebben we nog nooit meegemaakt ! Dit is de zgn. Rock-room, en wordt gebruikt voor de Honeymoon. Je hebt hier een magnifiek uitzicht over Tsavo, en de geluiden van de beesten zijn fenomenaal. Je mag deze kamer dan ook niet in het donker verlaten, dus je moet altijd afspreken met je Masai-bewaker, dat hij je komt ophalen en brengen naar deze kamer, voor de veiligheid. We voelen ons de koning te rijk, en we bedanken Edward dat hij dit voor ons geregeld heeft. Echt Super !!

Vrijdag 15 Juni 2007 Vandaag een flink stuk rijden van Tsavo West naar Amboseli. Onderweg bezoeken we Mzima Springs. Het laatste stuk worden we begeleid door een gewapende man van de General Service Unit. Dit zijn volgens Edward hele harde jongens, die als het nodig is er flink op slaan ! We komen aan in Kibo Safari Camp, hier is het wel wat drukker met toeristen. De tenten hier zijn prima, en we hebben uitzicht op de Kilimanjaro. ’s Avonds in bed horen we de hyenas zo goed, ze zouden wel naast de tent hebben kunnen staan.

Zaterdag 16 Juni 2007 We vertrekken vandaag vroeg voor een gamedrive door Amboseli. We zien drie leeuwen die achter een wildebeest aan zitten. Er staan wel 20 busjes heen te kijken. Als ze aanvallen hoor je opwinding en geklik met de camera’s. Gelukkig missen de leeuwen hun prooi, hij gaat er toch nog vandoor. Als we ’s avonds in het restaurant zitten zijn we toch weer blij dat we ergens zijn waar nog meer gasten komen. Elke dag als enige daar zijn is ook niet alles.

Zondag 17 Juni 2007 Vandaag vertrekken we naar Tsavo East, naar de Ndololo Campsite. Dit is een flink stuk rijden, eerst onverhard, en dan over de verharde weg die de Chinezen hier aangelegd hebben.We komen rond lunch-tijd aan op de campsite. Dit is echt een mooie campsite, hij ligt compleet in het park, zonder hekken of andere gekke omheiningen. De tent is prima in orde, een toilet en een douche met warm water. We maken kennis met Masai John, ik klets wat in het Swahili met hem, en we dan zijn we meteen al goeie vriendjes. Op de game-drive zien we een groep van 5 leeuwen, nabij de Voi-Lodge. ’s Avonds komt Philip, de parkmanager, als we bij het kampvuur zitten de kampregels uitleggen. Je mag de tent niet alleen verlaten in het donker etc, maar voor ons allemaal bekend. We zijn hier deze nacht ook de enige 2 gasten, dus samen met George en Edward zijn we hier dus met z’n vieren. We kletsen na het eten nog de hele avond met Edward en George over van alles en nog wat.

Maandag 18 Juni 2007 We slapen vandaag uit, om 06.30u worden we door Masai John gewekt. We ontbijten eerst en maken daarna een game-drive door het park. Het is een mooi park, en we wisten niet dat er zelfs een heel groot gedeelte nog ongerept is, daar mogen alleen rangers komen met toestemming. Als we lunchen op het camp komt er een groepje Duitsers aan, die ook hier een nacht zullen doorbrengen. Ze zitten in een strandhotel aan de kust, en doen dit als excursie. Na de lunch maken we nog een game-drive en als we terugkomen, vraag ik Masai John of hij het kruisje dat hij om heeft niet aan mij wil verkopen. Hij zegt ik moet even nadenken, en ik zeg dat ik na het avondeten er op terug zal komen. We eten samen met George en Edward en ze hebben vandaag een buffet opgesteld.Na het eten onderhandelen we met Masai John, hij vraagt maar 500 Ksh voor het kruisje. We gaan akkoord en geven hem 600 Ksh. De Duitsers krijgen ook de veiligheids-info van Philip, maar hun Engels is niet zo goed. Hij gaat een verhaal vertellen bij het kampvuur, en hun gids moet alles in het Duits vertalen, en dat versta je ook al niet goed. Daarna komt er een verhaal van Masai John, en dan moet Robert gaan vertalen voor de Duitsers. Het is een gezellige avond en iedereen heeft grote lol. Als de Duitsers naar bed gaan, blijven we nog wat napraten met het personeel. Het is gezellig, maar dan gaat de generator uit, en moeten zij ons toch echt naar de tent brengen, dat zijn ze verplicht in verband met de veiligheid. We slapen als een roosje en genieten van deze laatste nacht in de wildernis.

Dinsdag 19 Juni 2007 We ontbijten en nemen afscheid van Philip en John. We maken nog een laatste game-drive op de terugweg en komen rond de middag weer aan in Kikambala. We worden hartelijk ontvangen door Sylvester, hij vliegt ons in de armen ! Wat een ontvangst weer zeg. We voelen ons de hele dag al niet goed, last van onze maag, waarschijnlijk iets fout gegeten. We gaan wat rusten, en Mama Jolanda adviseert ons deep fried chicken met rijst te eten. Dat is beter voor de maag. Het schijnt dat haar Tamarind-sauce ook heel gezond is, er zouden volgens haar veel vitamines in zitten. We kunnen toch nog wat eten, en houden ons verder rustig.

Woensdag 20 Juni 2007 We slapen uit, en hebben nog steeds last van onze magen. We hebben om twee uur afgesproken met Edward, hij zou ons komen ophalen vandaag en ons Shanzu laten zien. Ook ontmoeten we Hamisi, dit is ook een van de drivers waar Edward mee samenwerkt. We maken er een gezellige middag van en spreken af dat we morgen samen met hem en Esther in Porini (het restaurant van Bokoboko) zullen eten.

Zaterdag 23 Juni 2007 We ontbijten en gaan met Sylvester weer naar zijn Tototo Child Development Centre & Vision Nursary School for the Orphans. Hij heeft een meisjes-voetbalteam, genaamd de "Junior Stars". Ze willen graag dat Robert met hun een wedstrijd speelt. Ook hadden wij van thuis een voetbal meegenomen, met een pomp, die we aan hun willen geven. De voetbal wordt onder luid gejuich ontvangen. Als we daar zijn zijn sommige voetbalsters al gearriveerd (mzungu-time), maar anderen hebben nog Africa-time volgens Sylvester. We gaan kijken hoe de bonen en rijst die we donderdag gekocht hadden klaargemaakt worden. Sylvester en Davis willen ons ook nog palm-wijn laten proeven. We gaan naar een hutje waar een oude man ons twee flessen brengt die geweldig schuimen. We zijn wat huiverig, maar om hem een plezier te doen proeven we een klein beetje. Het is echt vies spul, maar onze Davis lust het wel. Hij gaat er goed van voetballen zegt ie .... ja ja.      Als we terugkomen zijn alle voetbalstertjes gearriveerd en Sylvester stelt ons voor. We zijn hier een echte bezienswaardigheid. Dan gaan we naar het voetbalveld waar de meiden op blote voeten de wedstrijd spelen, het zijn echte bikkels van meiden ! Ik film de wedstrijd en wordt omringd door een horde kids die de hele tijd aan mijn huid en haren zitten. Ze vinden het geweldig, en ik ook, ik kan zelfs nog wat swahili met ze oefenen. De meiden hebben ook geen voetbalkleding, ze dragen gewoon hun eigen kleding. Deze mensen zou je echt een beter leven toewensen, en je kunt ze met zulke kleine dingen al verder helpen, dat is echt ongelofelijk. Als we aan het einde van deze super-gezellige middag terug lopen, zien we dat het eten bijna klaar is. Het is een mooi gevoel nu je ook weet dat de kids straks lekker te eten krijgen. We nemen afscheid van de leraressen Ansila en Hadija, echte leuke meiden met het hart op de juiste plaats. Het is een prachtige afsluiting geweest van deze vakantie, die deze keer toch voornamelijk in het teken heeft gestaan van het contact met de lokale bevolking. We hebben weer veel geleerd over Afrika, en we hebben nu zeker alweer een reden om terug te gaan.