Mbunifu Safari 2014 | --HOME-- | e-mail | 2004 | 2005 | 2007 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2011 | 2012 | 2012 | 2013 | SAFARI NOVEMBER 2013 | tips voor overnachtingsmogelijkheden tanzania

          "Bush & Beach" met African Heart,

        (Trip was organised All- Exclusive by "Kiboko Travels Bocholtz",  Pictures by Mr. K. Bremen & Mr. R. Honings)
 

Vandaag halen we Kevin & Rob (later bekend als : watoto's) op om te vertrekken naar bestemming Arusha, Tanzania. 
We vliegen vanuit Brussel met Egyptair via Cairo naar Nairobi. De reden dat we hiervoor gekozen hebben is puur prijsgericht.
De vlucht met Egyptair verloopt gelukkig prima, alleen de koffie en thee vliegt je bijna om de oren.
Ook het gebed dat op het scherm getoond wordt voor aanvang van de vlucht geeft je toch wel moed.
Maar omdat het zo’n goedkope vlucht is zijn de tijden natuurlijk ook erg ongunstig,
maar als je dan ook zo’n “all-exclusive� reis wil met Kiboko Travels moet je er wel wat voor over hebben ;).

In elk geval komen we gezond maar vermoeid rond 04.00u in de ochtend aan op Nairobi Airport. De shuttle zou ons rond 08.00u hier ophalen, dus we besluiten na het ophalen van onze bagage maar wat koffie te drinken op het vliegveld. De heren doden de tijd met kaarten en op zich valt het wachten dan nog wel mee. 

       Ons hotel Jacaranda in Arusha   Unterwegs in Afrika

Dan vertrekt de shuttle rond een uur of 9 (dat is african time ;)) richting Arusha met 4 mzungu’s aan boord. Bij de grensovergang bij Namanga moeten we wel nog ons transitvisum regelen, en steeds weer formulieren invullen. Pfff …. Dat is toch altijd het minst leuke gedeelte van zo’n tripje. Na een (en da's nog zacht uitgedrukt) “enerverende� busrit arriveren we rond de middag in Arusha.

 

     11/7 en 12/7  "REIZEN REIZEN REIZEN"

      @ le Jacaranda Arusha
 

 

Salim staat ons al op te wachten en we zijn heel blij dat we eindelijk op onze bestemming zijn gearriveerd ! Hotel le Jacaranda ligt zowat tegenover de shuttle-standplaats, dus dat is super makkelijk. We gaan nog effe wat geld wisselen en boodschappen doen en daarna inchecken in het hotel. De kamers hier zijn prima, en het eten ... is echt super. Onze plaatselijke touroperator Tonino bezoekt ons nog even om het reisprogramma door te nemen en we kletsen nog wat samen.
Daarna toch maar vroeg naar bed want we zijn echt compleet gaar van het reizen…..

 

   
      op weg naar boven  
          

 

13/7       "WALKING WITHZZZ THE RANGER"


Vandaag staat er een wandeling met gewapende ranger door Arusha NP op het programma.

Na het ontbijt haalt Salim ons op en we vertrekken voor de “walking-safari�.
Eerst rijden we een stukje door het Arusha NP waar we giraffes, bavianen en mooie vogels zien.

Daarna de ranger ophalen en dan is het wandelen geblazen.

We passeren een groep buffels en we gaan een stuk berg op lopen. Voor de “bejaarden� van de groep is het zweten geblazen, en de jonkies (watoto’s) rennen al bijna die berg op. In elk geval wel een prachtig uitzicht als je boven bent. De zon brandt flink, dus ik smeer me goed in, ik heb geen zin om voor de zoveelste keer te verbranden.

 We gaan bij het water ons lunchpakketje opeten en we kunnen nog mooie plaatjes schieten van de flamingo’s. Op de terugweg naar het hotel nog een beetje safari en zo is onze eerste dag alweer heel snel omgevlogen.

We genieten ’s avonds nog van een heerlijk maaltje, een biertje (of 2) en 'n lekker warme douche @ Jacaranda, Arusha.

  flying flamingo's @ Arusha NP 



  ff pauze tijdens wandelen Arusha NP bij waterval  

 

 

14/7      "DRINKING @ THE LOCAL BAR"

Vandaag een lange, vermoeiende en vooral stoffige rit richting Mangola village bij Lake Eyasi, met een picnic-lunch onderweg.
Als we dan vermoeid en vol “schtubâ€? daar aankomen moeten we ook nog samen de tenten opzetten.

Deze campsite is totaal basic, nou ja, er is wel nog een douche/toiletgebouwtje aanwezig.

Als we naar de toilet gaan kijken zit er een joekel van een spin L, dus Rob is niet echt blij.
Na het opzetten van de tenten gaan we kijken of we hout kunnen vinden voor een kampvuur. De watoto's zijn vermoeid en een
beetje in shock nu ze in "the middle of nowhere" terecht zijn gekomen ;).

Onze technieken voor hout sprokkelen zijn niet echt toereikend dus we besluiten het naburige dorp te bezoeken en daar hout te kopen.
Als we er dan toch zijn bezoeken we dan ook nog maar ff de “lokale bar�, dat wil zeggen een hutje in het dorp.

Ik vind het een beetje palmwijn-achtig, in elk geval zit er veeeeeel alcohol in het spul.

Dit is echt afrika, zitten in een hutje met de lokale bewoners (en hun eend), zij zitten jou te bekijken en wij hun.
In elk geval heeft iedereen plezier na het genot van de plaatselijke alcoholische versnapering.
Onze kok, waarvan we de naam niet kunnen onthouden, heeft wel heerlijk voor ons gekookt. Hij zegt niet veel maar kookt goed.

Na het eten wordt het snel donker en we gaan bij ons kampvuur zitten met onze eigen meegebrachte whiskey.
Omdat wij te vroeg naar bed gaan, gaan onze “watoto’s� nog wat buurten in de omgeving en ze komen bij een groep Nederlanders
van Sawadee uit. Ze hebben in elk geval nog veel plezier als ze terug komen op de campsite bij de tent.

  

 

 

 

GOEDE DOELEN MOMENTJE @ MTO WA MBU

Even tussen het reizen door was er ook nog tijd voor een "goede doelen momentje". We hadden wat geld meegekregen van Mevrouw Maike Loop uit Epen om dit aan een goed doel in Tanzania te besteden. We vragen Salim of hij iets weet waar we onderweg nog zouden kunnen stoppen. Hij kent een weeshuis in Mto wa Mbu, waar een gezamenlijke kennis, Coliette Klee regelmatig naartoe gaat om deze kinderen te helpen.
We gaan ter plekke en vragen ze wat ze zoal nodig hebben voor de kinderen. Een aantal kinderen denkt in mij Coliette te herkennen, en een kindje zegt steeds "ninakosa" tegen mij, dit betekent in swahili "ik mis je.


    watoto pamoja   

Dan boodschappen doen samen met Salim om een goede prijs te krijgen voor onze producten, we willen geen mzungu-prijs, want het is tenslotte voor de kids!
We kopen rijst, ugali, suiker, schriften, potloden, pennen en slijpertjes en gummetjes.
Dan met z'n allen terug om alles bij ze te bezorgen. Ze zijn erg blij als ze Kevin als eerste van de groep met een zak ugali op zijn hoofd zien aankomen.

Het is altijd beter om de mensen met producten te helpen in plaats van hun geld te geven. Zo weet je tenminste zeker dat het ook echt bij de kinderen terecht zal komen. Wij kopen de spullen ook ter plekke omdat je dan ook de winkeltjes in het dorp steunt.

             restjes picnic lunch weggeven onderweg      
                                        

 

 

 

 

 

15/7     "HUNTING THE SQUIRREL"

Vandaag staan we vroeg op want we gaan jagen met de Hadzabe (een soort bosjesmannen).
We worden met de auto naar een bepaald gebied gebracht en dan moeten we samen met onze gids zelf op zoek naar de Hadza.
Als we ze eindelijk gevonden hebben blijkt dat ze op zoek zijn naar een eekhoorntje.

Na een heel gedoe hebben ze het aan een pijl hangen, en het beestje spartelt nog levend aan de pijl. Voor ons geen aangenaam beeld.
Dan gooien ze hem op het vuur en smikkelen het meteen heerlijk op.

Daarna gaan we met de mannen samen lopen door de bush, en we hopen op een wat grotere buit.
Dat wordt helaas niets en de prooi wordt wederom een eekhoorntje.
De jager heeft hem weer gespiest en omdat hij niet dood wil bijt hij maar ff op de kop van het beestje.
Weer beginnen ze meteen vuur te maken en eten het op.
Omdat ie zo'n honger heeft ;) vraagt Kevin of hij ook eens mag proeven.
De rest van de groep durft niet. Respect Kevin!!

    

                                                     

  

 

 

 

 

 

   hadza verstopt in boom    

Als we terug zijn breken we onze tenten af en pakken alles in voor vertrek terug naar Karatu.

De campsite waar we eigenlijk naartoe gingen is vervallen, en we kiezen voor het Sundown Camp.
Het is een mooie campsite met warme douches, en goede toiletten. Ze hebben ook de mogelijkheid om een huisje te huren.  
Er is zelfs een mooi ingerichte bar met tv, waar opeens de WK-finale vertoond wordt.
Zo kunnen we hem toch nog zien, weliswaar te laat, maar okay.
We genieten nog van wat Kilimanjaro's en Serengeti's en trekken ons daarna terug in onze super-koude tentjes.

 

      lekker luie leeuw

 

 

 

16/7     "MASSA-CAMPING @ SERENGETI"

Vandaag rijden we naar de Serengeti en doen game-drive onderweg.

Bij de ingang van de gate geeft Salim ons onze picnic-lunch en we gaan op de berg zitten waar je een mooi uitzicht hebt over de Serengeti.

Bij aankomst op de campsite is het redelijk teleurstellend, want het staat vol met andere tenten en luidruchtige gasten. We zetten de tenten vlug op en gaan nog voor een game-drive voordat de zon ondergaat. We zien nog leeuwen, olifanten en als einde nog een prachtige zonsondergang.

 

 

             drinking elephant made by fatass 

 

 

 

 

 





We eten in het donker op de campsite en we vragen Salim of hij ons daarna nog ff naar de lodge wil brengen voor een schoon toilet.
De toiletten op de campsite zijn zoooo smerig, vooral als er zo veel mensen zijn.
Het is trouwens zo druk dat er geen enkel beest met gezond verstand in de buurt zal komen van deze campsite.
We gaan dus maar wat voor ons tentje zitten en we worden zo melig dat er echt geen enkel verstandig woord meer uitkomt. 

Als je als indiaantje rond je tentje gaat rennen is dat redelijk wanhopig of niet ?

                        



etende leeuw @ serengeti tanzania made by fatass   

 




 

   babytje
 

   

 

 

17/7    "THE SERENGETI SAFARI DAY"

Vandaag een volle dag safari in de Serengeti. Omdat we er maar kort zijn besluiten we géén ochtend-safari te doen maar een volle dag met een picnic-lunch onderweg.

We zien veel leeuwen, maar ook een grote groep olifanten en cheetah. Ook een groep leeuwen met kleintjes, die zijn echt super-schattig! Eigenlijk zou je daar wel de hele dag bij willen blijven.

Ook jammer van deze periode is dat je nooit alleen staat bij de dieren, overal zie je andere auto’s rijden.

Dat is wel een tip: als je buiten het hoogseizoen kunt gaan, doe dat dan vooral. Het maakt je safari een stuk authentieker.
     babyleeuwtjes by fatass     

 

 

 

 

 

    

18/7   "BOOOOORING MOSHI"

Vandaag een lange rit terug naar Moshi. Helaas kunnen we de Kili niet zien, want het is te bewolkt.

We gaan op zoek naar The Honeybadger. Als we daar aankomen is dat een zeer aangename verrassing.


 
@ marangu 

  

 

  

 

     





De huisjes/kamers zijn heel mooi afgewerkt en hebben een prachtig ruime douche met warm water.
Dit is echt een super-accommodatie, zeker als je net twee nachten gekampeerd hebt in de Serengeti.

De mensen zijn erg vriendelijk hier en we het is hier aangenaam vertoeven.
Er is een restaurant bij, en je kunt eventueel nog zelf aangeven waar je zin in hebt. Na het eten gaan we nog even op het terrasje zitten en de jongens spelen nog wat pool. 

           

 

 

 

19/7  "BANANENBIER @ MARANGU"
Vandaag vertrekken we na het ontbijt richting Marangu, dit is het dorpje aan de voet van de Kilimanjaro. We besluiten daar ter plekke te bekijken wat we gaan doen.

Als we daar aankomen blijken er 2 mogelijkheden, een wandeling van 5 uur, (3 hours up, and 2 hours down) naar de eerste hut of een cultural village tour. De jongens wilden eigenlijk wel graag eens flink wandelen, maar het is erg duur, dus wordt er besloten om gezamenlijk de "village-tour" te doen.

We wandelen door een dorpje, bezoeken een schooltje, slagerij en dat soort dingen. Onderweg bij een keetje mogen we eens proeven van het lokale “bananen-bier�. Rob neemt gelijk een flinke slok, maar zijn gezicht spreekt boekdelen!
Kevin bekijkt het spul maar geeft het snel door aan Kiboko, die ook een slok neemt.

Het spul wordt mij ook aangeboden, maar het ziet er niet uit (net alsof iemand al eens heeft overgegeven), maar Kiboko vindt dat ik ook moet proeven dus ik doe het maar.

Het smaakt echt afschuwelijk!

We gaan lunchen in Moshi, we eten Mzungu-food;, een cheeseburger en frietjes. Heeeeeeeeeerlijk.
Daarna in Moshi-town op zoek naar een poole-table voor de heren watoto's en kiboko.

          het heeeeerlijke bananenbier van marangu

               





Ik kijk samen met Salim naar het “gepool�. ’s Avonds is het eten in het Honeybadger Hotel weer prima. Omdat de heren het nachtleven van Moshi graag willen leren kennen gaan we op zoek naar een leuke bar.
Maar helaas zijn er bijna nergens mzungu’s (vooral de "mzungu-chicken" ;) zijn in trek), en dat vinden onze watoto's eigenlijk niks, daar willen ze dan niet alleen blijven.
Het Afrikaanse nachtleven blijkt dus helaas niets voor hun te zijn.




             

 

 

 

 

   de boot om naar pangani te geraken     

20/7   "THE BEACHBOYS @ DRIFTERS"

Vandaag transfer van Moshi naar Pangani. We checken uit bij Honeybadger, waar de prijs van het eten een beetje tegenvalt. Maar goed, we hebben ook niet gevraagd wat de prijs was vantevoren.
De watoto's verheugen zich al op het strand.

We vertrekken en besluiten om in één keer door te rijden zonder te lunchen onderweg. Als we dan bij Pangani met de boot moeten oversteken is het weer echt Afrika. Ze rijden een grote en vooral kleurrijke personenbus op de boot, maar het past niet helemaal. Kevin gelooft absoluut niet dat het zo gaat lukken en blijft maar met zijn hoofd schudden, maar wij vertellen hem dat in Afrika alles kan. En inderdaad : ze laten de achterklep van de boot gewoon open en steken over ! Hakuna Matata.

Rond de middag komen we aan in Ushongo Beach, en Drifters ziet er nog beter uit dan vorige keer.
We krijgen een mooie bungalow met eigen douche en toilet. Het is veel beter verzorgd en er staan nu twee bedden in de huisjes. Dit beach-resort ligt direct aan het strand, dus is echt super-relaxt.

De jongens pompen de meegebrachte voetbal op en gaan een balletje trappen op het strand. Binnen no time zijn de "plaatselijke hang-jongeren" aanwezig om ook mee te doen.

Heerlijk om op het terras te zitten kijken naar de voetballende jongeren, onder het genot van een koud biertje ….. Ushongo is relaxt, een plekje waar ik me echt "thuis" voel en zo zou kunnen leven.

     Drifters @ Ushongo, made by fatass   

 

 

 

 

 

21/7 "FEEDING THE FISH"

Vandaag staat in het teken van het vissen. We hebben met Mark, de eigenaar van Drifters afgesproken om vandaag te gaan vissen, en daarna nog wat te snorkelen.

Kevin zou eigenlijk graag de hele dag willen vissen, want hij hoopt er op om een barracuda of iets dergelijks te vangen en dat lukt meestal niet in een uurtje. Maar het compromis van vissen & snorkelen is gemaakt.

Eerst worden er door watoto's Rob & Kevin mandjes gevlecht om de vis in te doen. Bij Rob straalt het enthousiasme er echt helemaal van af ;) !

Ik neem nog wat tabletjes in voor reisziekte, en we maken ons op voor het vertrek. Het eerste uurtje gaat alles prima.
Maar na een tijdje begin ik me toch al slechter te voelen.

Er staat veel wind en en de golven zijn heftig. Als de boot stil gelegd wordt en gaat deinen .... gaat het echt mis.
Mijn hele ontbijt wordt aan de vissen gevoerd. Ik voel me echt super-ellendig. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld op een boot. Na een tijdje hoor ik dat Robert ook al over de rand hangt. Kevin ziet lijkbleek en houdt zijn blik alleen nog maar strak gericht op de horizon, ik geloof dat hij het vissen ook niet meer ziet zitten !!

Volgens mij voelt iedereen zich beroerd, behalve Mark, de Drifters-eigenaar, want die zit gewoon lekker te mee te deinen onder het genot van een biertje.

Omdat het met mij zo slecht gaat besluiten we terug te keren aan wal. Ik ben nog nooit zo blij geweest met vaste grond onder mijn voeten! Mama Tuma brengt me wat Masala-thee zodat ik wat bij kan komen. (Ik vraag me af hoe we dan hadden moeten snorkelen met die heftige golven?)

  at drifters in ushongo beach pangani tanzania

    mzungu dog  
  
Ik lig op het strand als ik zie dat de jongens de kano hebben van Drifters en gaan kano varen op de golven. Een prachtig beeld dat ik eigenlijk had moeten filmen, maar voel me zo slecht dat ik alleen maar kan liggen en bijkomen.
De halsbrekende toeren van onze watoto's & kano zijn dus helaas niet gefilmd.

 

Gelukkig gaat het na een uurtje alweer wat beter en nadat we een lunch gehad hebben voel ik me weer prima.

De jongens van het "Kiboko Travels Team" gaan voetballen op het strand tegen een groepje jongens van "Team Ushongo".

Het is erg gezellig, en ik klets ondertussen wat met mama Tuma, de eigenaresse van de tent.

Na het eten gaan de watoto's nog een strandwandeling maken richting Beachcrab, op zoek naar mzungu's (of chicken?).

Wij (de wazee) zitten nog wat te kletsen met mama Tuma & Salim onder het genot van een heerlijke "Klipdrift".

 

                                       

 

    uitzicht vanuit kamer in mullers mountain lodge    

     de kamers van mullers mountain lodge

 




 

22/7   "IS DIT WEL AFRIKA?"

Helaas moeten we vandaag Ushongo weer verlaten voor vertrek richting Lushoto.

Jammer, want eigenlijk had de hele groep hier wel wat langer willen blijven maar dan nu toch .... richting bergen.

We lunchen onderweg bij een plaatselijk wegrestaurant. Ik neem sambusa en rijst, en het smaakt prima. De jongens kopen wat koekjes, want ze vinden het eten daar maar niks, misschien moeten ze ook wel aan hun lijn denken ;).

De route naar Lushoto is heel mooi, de vergezichten zijn prachtig en je ziet alweer een heel ander Afrika. De weg is wel langer dan verwacht en we komen rond de middag aan in the Mullers Mountain Lodge. Het is de meest luxe accommodatie van deze reis. We drinken koffie en kijken rond in de mooi aangelegde tuin. Het lijkt wel Europa, met lavendel, hortensia’s en afrikaantjes.

De kamers zijn prima in orde. Voor de reisorganisators Kiboko Travels is er   uiteraard een huisje geregeld met een eigen open haard ;).

Het is hier erg koud en we trekken ons terug in de lounge van Mullers. Het is een ouderwets ingerichte Duitse huiskamer die je vroeger veel zag. Het hout van de open haard wil maar niet branden en we zetten Kevin en Rob aan het werk, we kijken rond of we nog wat in de haard kunnen gooien wat wel goed zou kunnen branden ….  één plank van de boekenkast is al leeg, zou het ? …. Na een tijdje neemt Kevin een kaars van de standaard en gooit die in het vuur, dat dan voor 2 minuten brandt. Die andere gasten zijn helemaal niet onze types helaas, dus de sfeer in de lounge is zoooo lachwekkend. Voordat het uit de hand loopt met dingen in het vuur gooien komen ze ons gelukkig roepen voor het eten. Het eten is in buffet-vorm en het smaakt prima.

Alleen de manier waarop het personeel getraind is om vriendelijk te zijn bevalt mij minder hier.
Dat is een gecreërde situatie, ik houd daar zelf niet zo van.







 

 

 

 

    

23/7       "FEELLIE FREE"

Als we gaan ontbijten heeft Salim het Mullers' personeel geïnformeerd over Kiboko. Hij heeft gezegd dat hij erg veel eet (zeker 5 eieren bij het ontbijt), lastig is, veel klaagt en zeer lui. Nadat hij zijn ontbijt heeft gehad zegt Salim tegen het personeel dat Kiboko weer was aan het klagen. Personeelslid Dave blijft dan aandringen om dan toch nog wat klaar te maken als hij niet genoeg heeft, maar Kiboko zegt nee. Hij blijft aan de gang  ... "feellie free sir", you can feellie free ... hij is bloedserieus ! Ongelofelijk hoe het personeel hier getraind is.
Na het lachwekkende ontbijt besluiten we beider onze eigen weg te gaan. In de huisjes van Mullers liggen wandelroutes die je bij de receptie kan ophalen om mee te nemen voor onderweg.


Kiboko, Salim en ik besluiten de Mzee-Tour te doen vandaag. De makkelijkste route voor de bejaarden onder ons. Salim heeft zijn voet bezeerd met voetballen op het strand dus we doen het rustig gaan. De jongens kiezen voor de wat zwaardere route.

Het is een mooie omgeving en wij lopen rustig de route, en worden vergezeld door drie jongens. Al gauw raken we weg kwijt, het is lastig want er staat niets aangegeven, en het is moeilijk om je te oriënteren. Dan vragen we de jongens om ons een leuke route terug te laten lopen. De jongetjes lopen voorop en Kiboko roept opeens: Njoka !! (swahili voor slang) en de voorste jongen springt van angst bijna in zijn armen.
Als Kiboko heeft uitgelegd dat het een grapje was kunnen ze gelukkig weer lachen. (Omdat het hier zo koud is komen er geen slangen voor.)

We zien wel nog twee prachtige kameleons die we kunnen oppakken, ze zijn erg mooi van kleur.

De jongens brengen ons netjes terug bij Mullers en we geven ze wat shillings voor de moeite.

    in de omgeving van lushoto zie je veel watervallen ...    

 

 

on the way back from lushoto to arusha                                      

Als we terugkomen zien we onze watoto's ook al in de tuin zitten, zij waren ook al de weg kwijtgeraakt en zijn teruggekeerd.
Door het wandelen hebben we toch wel wat honger gekregen en vragen of ze een lunch kunnen maken voor ons.
Het zijn koude frieten met een magere kip (swahili-chicken), na ja, alles beter dan niks.

Daarna hangen we maar wat rond en poolen, darten en kaarten uit verveling.
Er is niet veel te doen hier buiten het wandelen.
Iedereen valt elkaar maar wat lastig uit verveling. BOOOOOOOOOOOOOORING Lushoto.

Daarna maar weer proberen het vuur in de lounge aan te wakkeren met de overgebleven twee kaarsen.

Er zijn twee Belgen waarmee Kiboko en ik zitten te kletsen. Ze reizen rond met het openbaar vervoer en hebben leuke reisverhalen,
zo zijn ze hier aangekomen met een minibusje genaamd "hunting knife", Salim lacht zich ook dood als hij hoort waar ze overal in gezeten hebben.
Dan eten !! Omdat Kiboko geen uien eet wordt er voor hem alles speciaal geprepareerd, hij heeft betere kip, lekkere andere groentes,
hij heeft het goed geregeld, misschien wel omdat hij lui is, veel eet en vooral veel klaagt ?
                                                      

 

 

 

 

24/7      " BACK TO ARUSHA "

Vandaag na ontbijt gaan we weer terug naar Arusha. Onderweg lunchen we nog bij onze bekende plek in Moshi (cheeseburgers) en komen rond de middag aan in Arusha. De watoto's hebben nog geen souvenirs dus we besluiten samen met Salim nog ff te gaan souvenirshoppen.

Het onderhandelen gaat Kevin goed af, hij is een echte “negotiator� en het is leuk om het spelletje te bekijken.

Dan nog even naar Arusha voor wat snacks voor morgen onderweg en de “portman� sigaretten voor onze thuisblijvers.

Als we terugrijden naar Jacaranda zien we allerlei zingende, feestende en muziekmakende mensen. Volgens Salim is het een bruiloft. Erg leuk om te zien, op de rotonde bij Jacaranda staat alles vol met zingende en dansende mensen !! That's in Africa !


Eenmaal terug in le Jacaranda gaan we lekker douchen en even bijkomen van de rit.
Dan krijgen we een berichtje dat er bezoek voor ons is bij de receptie.

Het is Tonino met zijn vrouw, wel leuk dat hij nog eens even informeert hoe alles verlopen is.

We praten nog wat na over de safari en de diverse accommodaties die we bezocht hebben.
Daarna samen met de watoto's nog lekker eten in het restaurant, en het op maken van de laatste shillings aan Kili's, Serengeti's en Ndovu's.

      colourful people @ arusha   

 

 

25/7 "DRIVING BACK TO NAIROBI
 

Vandaag moeten we om 11.00u uitchecken bij Jacaranda. Salim heeft gezegd dat hij rond 13.00u bij het hotel zal zijn (hopelijk Mzungu-time) om ons op de shuttle te zetten. Kiboko en ik zien al erg op tegen de lange terugreis.

We hangen nog wat verveeld rond in het hotel tot Salim komt. Hij heeft zijn jongste dochtertje Amanda meegenomen, en ik vind het erg leuk om haar ook te zien ! Ze lijkt enorm veel op Salim. We zetten onze bagage alvast in de shuttle en kletsen nog wat met Salim. Robert koopt van zijn allerlaatste shillingen nog een Telegraaf en watoto Kevin probeert nog met zijn allerlaatste shillingen iemand een armbandje afhandig te maken.
Hij moet er wel nog een pen bij doen maar hij heeft het wel "in the pocket" !


Dan de rit met Riverside Shuttle richting Nairobi.
Hiervoor moet je toch wel avontuurlijk aangelegd zijn.

Je bespaart een hoop geld maar het is echt een lange zit, weer die formulieren invullen bij Namanga, een hoop stof en gehobbel
(voornamelijk is er sprake van géén weg ... tussen korte stukjes asfalt).

Als we dan uitgeput in Nairobi aankomen is het al redelijk laat en pikkedonker geworden en we besluiten dan maar om op het vliegveld te blijven. We eten pizza met frieten en drinken dan nog maar wat koffie om wakker te kunnen blijven.

  melanie & amanda  

Het wachten is eigenlijk nog het meest vermoeiend van alles. We blijven zitten tot 01.00u en kunnen dan eindelijk inchecken voor de Egyptair vlucht.

Als we in de hal zijn, zien we dat de vlucht al 45 minuten vertraging heeft, dus we zijn "not amused". De irritatie-grenzen zijn erg hoog, en het is een wonder dat we nog zo goed met elkaar omgaan. Als we door de douane zijn gaan we maar wat proberen te slapen op het vliegveld op de grond, iedereen ligt daar (zelfs het personeel van de winkels die wel nog open zijn). De vlucht vertrekt ruim een uur later dan gepland, en we hopen dat we de aansluiting in Cairo nog zullen halen. Als we in Cairo aankomen is het rennen geblazen naar de volgende vlucht, en gelukkig halen we die tegen alle verwachting in. We moeten zelfs nog een half uurtje wachten. De laatste vlucht verloopt ook prima en het personeel van Egyptair is op de terugvlucht ook een stuk vriendelijker. Dat er geen entertainment is, en het eten niet smaakt, daar kunnen zij ook niks aan doen.

 

Gelukkig is ook deze keer weer alles goed verlopen, we rijden in een dik uurtje terug naar huis en komen gezond en wel weer terug in Limburg. 

En zo hebben we weer wat meer geleerd over de verschillende streken in Tanzania.

Nog even ..... en we zijn echt dé Tanzania Specialisten ;) !! 
   

Laatste wijziging op: 04-06-2013 19:32